|
Peri masalının sonu: Boşanmak
Kimse boşanacağını düşünerek evlenmez ama bazen boşanmaktan başka çare kalmıyor. Neyse ki boşanmaları hafif sıyrıklarla atlatmanın yolları var.
Her boşanma karşılıklı anlaşarak olmuyor ve “severek ayrılalım” sözü çok uzak bir ihtimal olarak kalıyor çiftler arasında. Mahkeme salonlarında geçen o huzursuz saatler, çiftleri hem psikoljik olarak yıpratıyor hem de birbirlerine olan son sevgi zerreleri de mal paylaşımı yapılırken uçup gidiyor. Boşanmalardan en çok da çocuklar etkileniyor.
Bunların hiçbiri gerçek olsun istemeyiz ama günümüzdeki evliliklerin %50’sinin boşanmayla sonuçlandığı gerçeğini de göz ardı edemeyiz. Boşanmaları hafif sıyırıklarla atlatmanın yolları var elbette. Bunları evli çiftlerle paylaşmak isteyen ve dünyanın ilk ‘boşanma koçu’ olan Christina McGhee, 39 yaşında Teksaslı bir boşanma uzmanı.
14 yaşında anne ve babası kötü bir şekilde boşanmış. 12 yıldır sürdürdüğü evliliğinde ise eşinin önceki evliliğinden olan çocuklarına üvey annelik yapıyor. Tüm bu kişisel deneyimlerinden dolayı boşanma konusuna özel bir ilgi duyduğunu, olaya dışarıdan değil içeriden bakabilen bir göz olduğunu söylüyor McGhee. Bu durumdaki insanlarla uzun yıllar çalışmış olan McGhee sonunda yaşam koçları trendi baş gösterince 'boşanma koçu' olarak hizmet sunmaya karar vermiş. Böylece dünyanın 'ilk boşanma koçu' unvanını kazanan Christina McGee şimdi bu alanda en parlak ve en ünlü isim.
'Boşanmak hiçbir zaman kolay değildir' diyor McGhee, 'Ama her zaman daha iyi bir boşanma vardır. Hatta herkesin sonuçta huzurlu ve mutlu olmasını sağlayacak mükemmel boşanma bile mümkündür.' Mükemmel boşanma için birkaç püf noktası da belirtiyor:
MÜKEMMEL BOŞANMA İÇİN 10 ALTIN KURAL
1- Öfkenizi kontrol edin. Karşı taraf kötü sözler ya da hakaretler ederse karşılık vermeyin. Durumu eşitlemeye çalışmak gibi bir psikolojiye sakın kapılmayın.
2- Ayrıldığınız eşinizle iş ilişkisine benzer bir ilişki kurmaya çalışın. Eski meseleleri gündeme getirip tartışma ortamı yaratmayın. Duygularınızı kurduğunuz bu yeni ilişkinin dışında bırakın. İlişkinizde yapılması ve düzenlenmesi gereken şeylere, örneğin varsa çocuğunuzun temel ihtiyaçları gibi konulara odaklanın.
3- Kendinizi dinlemek için enerji ve zaman harcayın. Boşanmayla ilgili gerçek duygularınızı kendinize itiraf edin ve bunları çözümleyebilmenin yollarını arayın. Çevrenizde size bu dönemde destek verecek bir grup oluşturun. Ya da bir uzmana başvurun. Fiziksel, duygusal, zihinsel ve ruhsal ihtiyaçlarınızı gözardı etmeyin.
4- Boşanmayla ilgili detayları çocuğunuzla paylaşmayın. Bu bilgiler çocuğun stresini artırır.
5- Çocuğunuzun önünde sakın kavgaya tutuşmayın. Doğal davranın, duygusal sahneler yaratmayın. Yaptığınız gergin telefon konuşmalarını, bıraktığınız sesli mesajları çocukların duymadığından emin olun. Çünkü eski eşlerin birbirine gösterdiği tüm tepkileri çocuk kendine de gösteriliyormuş gibi algılar.
6- Eski eşinizi çocuğunuzun önünde eleştirmeyin, kötülemeyin. Onun hakkında mümkün olduğunca olumlu konuşun.
7- Çocuğunuzun önünde hukuki terimler kullanmayın. 'Velayet' yerine 'birlikte geçirilecek zamanların ayarlanması' gibi yumuşak tanımlar seçin. Takvim üzerinde 'annenin günleri' ve 'babanın günleri' olarak bir düzenleme yapın. Bu, çocuğun duygusal ve fiziksel olarak nerede durduğunu anlamasını kolaylaştırır.
8- Çocuk iki kişinin ürünüdür. Bu yüzden anne de, baba da onun önemli birer parçasıdır. Boşandığınız eşinizi dışlarsanız, çocuk kendinden bir parçanın da dışlandığını düşünecektir. Çocuğunuzun eski eşinizle görüşmesini destekleyin.
9- Boşanmada çocuk da her iki taraf kadar kendini suçlu hisseder, yaşananlara kendisinin sebep olduğunu bile düşünecektir. Bunun bilincinde olun ve bu duyguyu yenmesi için ona destek verin.
10- Çocuklarınızın size anlattığı her şeye inanmayın. Sizi mutlu edeceğini düşünerek olayları olumlu ya da olumsuz yönde saptırabilirler.
Boşanmaya karar veren çiftler neler yapmalı?
Çocuklara durumu anlatma: Çocuklar, bunu anne babalarının ağzından birlikteyken duymalı. Çocuklar, anne babayla ilişkilerinin bundan sonra nasıl süreceğiyle ilgili çok net, çok yaşamsal pratik kararlar duymak isterler. Nerede, kimle yaşayacaklar, eğer çiftlerden birinin hayatında başka biri varsa onunla ilişkileri, nasıl görüşeceklerini bilmek, anne ve babalarının her zaman onların anne ve babaları olarak kalacaklarının duygusal konfirmasyonunu isteyeceklerdir.
Boşanma sürecini planlama: Takvim oluşturulmalı. Ev, eşyalar nasıl ayrılacak, çocuklarla ve birbirleriyle ilişkiler nasıl organize edilecek planlanmalı. Hukuki anlamda çok anlaşmaya dönük bir süreç olsa da boşanmanın duygusal yıpratıcılığı var. Çünkü beklentiler, ümitlerle kurulmuş olan birlikteliğin yürümediğinin anlaşılma hali her zaman için duygusal zorluk taşır.
Bu duygusal zorlukla nasıl baş edilebilir?
İnsanlar bireysel terapi alabiliyor. Neden bazı şeylerin yürümediğini, kendilerine düşen kısmın ne olduğunu anlamak onlar için önemli oluyor. Bazen de boşanmadan sonraki hüzün ve depresyonun kalkması, günlük hayatın akıcılığını kazanmak için terapiye gidilebilir.
Yeni uğraşlar edinmek yararlı mı yoksa bu bir kaçış mı?
Üzüntülü duyguların yaşanması gerekir. Bunlar yaşanmadan, hayatı hemen normal bir akışa koyma, hemen başka bir erkek veya kadınla tanışıp acıyı unutma taraftarı değilim. Çünkü bu kaçış. İnsanın bir işinin olması, arkadaşlarından sosyal yardım alması, kafasını meşgul edecek bir şeylerin olması yardımcıdır. Ancak bunların olması hiç üzülmemek gerektiği anlamına gelmez. Üzüntü de sağlıklı yaşanmalı.
Boşanmaya karar veren bir çift terapiden yararlanmalı mı?
Yararlanmalı. Boşanmaya karar vermiş, ancak çocuklar ve yaşamı nasıl organize edecekleri, mal paylaşımının nasıl olacağı konusunda danışmanlık alan çiftler oluyor.
Boşanma en çok kadınları mı yıpratıyor?
Hayır. Kadınlar sosyal ortamlarda acılarını konuştuklarından, erkekler bunu yapmadığından öyle düşünüyoruz. Ağladıklarını görmüyorsunuz. Terapide konuştuklarında onların da duygusal olarak yıprandıklarını görebiliyoruz.
Boşanma gündeme gelince aile büyüklerinin araya girmesi doğru mu?
Böyle bir çaba olabilir ama “Ne olursa olsun ayrılmak iyi bir şey değildir” tarzında düşünülmemeli ve bu şekilde öneriler verilmemeli. “Unutun bunları, geçsin”, “Sünger çekin” şeklinde yaklaşımlar olmamalı. Çünkü insanlar sünger çekemiyorlar. Çektiklerini sansalar dahi çekmedikleri sonradan ortaya çıkıyor. Aile büyükleri, çiftlerin birbirlerini dinlemelerini ve anlamalarını öneren bir yaklaşımda bulunurlarsa yararlı olabilir. Ancak seçilecek kişiler nötr ve olgun duruşu gösterebilecek kişiler olmalı.
Çatışma, kavga anlarında bir hakem gibi başvurulacak birinin olması iyi mi?
En azından akil, olgun, çok yakın arkadaş olmayan, güvenilir, objektivitesine güvenilir, kendini hâkim konumunda ve taraflardan birine hak vermek zorunda hissetmeyen birinin varlığı yararlı olabilir. Çünkü böyle biri çiftlerin birbirlerini duymalarına yardımcı olur.
| 
Normal
