HatırLarım bir akşam bir yokuşta durmuştum
İri atLarınız Macar'dı, danteLLeriniz ALman
Bir hava geçerdi ara ara o zaman
KirLi karLar biLe erimemişti, haber yoktu nisandan...
ParLa ki şimdi ara sıra geceLeri
DipLerde derinLerde yaLnızLığımda
ÖLü bir deniz yıLdızıdır mutLuLuk
O nedensşz mutLuLık, oLsa da oLur oLmasada
ÖLürsem istemem ne yas ne kefen,
Ne başka bir fen.
Üstümden kaLkmasın çimen, çiy yosun
Ruhum uyusun.
Bu yürek ağır bana...
Uzak dur benden...
HüzünLe yapıyor artık yağmur...
unutmaLı arTık biR anLamı yOk
Yakamozların şarkısıydı bu!
Onlar söyledikçe
Mutluluğun sonsuzluğunda
geri dönmeyen bir martı,
Derin sularda kaybolan
sessiz bir gemi oluyordum.