paradise

Ney, çok uzun bir geçmişi olan, her dönemde büyük saygı görmüş ve adeta kutsal bir çalgı olarak değerlendirilmiş bir müzik aletidir. “Nây–ı şerif” denmiş olması boşuna değil. Sade, basit fakat olgun yapısını aşağı yukarı on altıncı yüzyıl ortasında alan bu dokuz delikli kamışın ölçüleri ve yapım şekli o gün bugün değişmedi.

Ney her zaman Türk musıkisinin kuşkusuz en önemli nefesli çalgısı oldu. Esas itibariyle bir Ortadoğu çalgısı olan neyin Arap ve Fars müziklerinde de çok önemli bir yeri var. Ona atfedilen kudsiyetin yanı sıra, Osmanlı/Türk musıki geleneğinde pratik açıdan da çok önemli fonksiyonları olmuştur. Mesela, kendisi sabit akordlu olan neyin çeşitli boy ve türleri son dönemlere kadar icra heyetleri içindeki diğer çalgıların akord birliğinin sağlanması amacıyla diyapazon görevi yapardı. Yani belli bir ses frekansını sabit olarak veren modern elektronik akord araçlarının ortaya çıkmasından önce Türk musıkisinin diğer çalgıları temel akordlarını hep neye kulak vererek yaparlardı.

Ne var ki, bu kadar önemli bir çalgının geçmişi, öğrenimi, icrası ve tekniğiyle ilgili elimizde pek az somut bilgi ve belge var. Ney, öğrenilmesi çok zor, iyi icrası uzun zaman, sabır, sebat, tevazu ve meşakkat isteyen bir çalgı. Geçmişte ney öğreniminin pedagojik, estetik ve ahlâkî yönleri hakkında pek az şey biliyoruz. Bu çalgı nasıl öğrenilirdi? Kimler tarafından kimlere nasıl öğretilirdi? Ney öğrencisinden, özellikle mevlevîhanelerde, ne yapması beklenirdi, nasıl çalması ve çalışması istenirdi? Bu konularda elimizde ne sistematik çalgı metodu niteliğinde belgeler, ne de bu sazın öğretiminin geçmişi hakkında belirli bir tarihsel bilgi birikimi var. Son dönemin tanınmış neyzenlerinden biri yıllar boyunca Konya’daki Mevlânâ’yı anma törenlerinde neyzenbaşılık yapan Halil Can’dır (1905–1973). Eksikliği hissedilen bir ney metodunu neden bizzat kaleme almadığı sorulduğunda Halil Can’ın böyle bir metod yazmanın imkânsız olduğunu ileri sürdüğü biliniyor.
evet günümüzde insanların fazla önemsemediği fakat bi dinlenirse aşık olunacakk bir sesi var neyin

Gülnihal

Ney Sesi Gibisi Yoktur..
Teşekkürler

paradise

Rica Ederim Neyzenler Gibiside Yoktur

ASKER 1903

Teşekkürler

Ekrem Selçuk

Klasik Türk Sazlarımızın başında gelen "nay-ı şerif" hakkındaki yazınız için teşekkür ederim.

Bir Şairin;
"Ruh-i Mansur'dan 'Ene'l Hak' gu olup
Kainatı mest eden bir meydi o
Tab' ı müstahsen olan sami' lerin
Ahterinde parlayan haleydi o
Safha-yi ervah-ı uşşaka bütün
Hüsn-i aşk' ı nakşeden hameydi o
Zevk-i derd-i aşkı ifşa eyleyen
Bir ilahi nağme vü naleydi o
Dildeki mana ve zevk ekbarına
Kudretin bahşettiği cameydi o
Kevser-i irfan-ı Mevlana ile
Doldurulmuş manevi kaseydi o
Bir kamıştı sureta amma AZİZ
Alem-i manaya mazhar neydi o"
mısralarıyla bu efsunlu çalgıyı tarif etmeye çalışması boşuna değildir.Nay-ı Şerif'in sesi gerçekten iç yakıcıdır ve başka diyarlardan insanoğluna bir çağrı gibidir.

paradise

Güzel Şiirle Konuu Tamamladığınız İçin Teşekkürler Ekrem Bey..